HA- ha- HA-
In dit project ontwikkelde ik een toetsenbord dat meet hoe hard een toets wordt aangeslagen en op basis daarvan de lettergrootte op het scherm aanpast. Zo krijgt een bericht letterlijk volume.
Letters kunnen worden geaccentueerd en zachter of luider ‘spreken’ door wel of geen ruimte in te nemen. Hierdoor kun je nu fluisteren binnen een standaard lettertype of juist nog harder lachen.
Want alles moet toch altijd leuk, leuker, leukst -of beter gezegd in ‘HA-kwadraat’ zijn?
Dit werk is een combinatie van:
De vertaling van de mens naar Arial 11 en De overconsumptie van positiviteit (HA- tot de macht).
| Januari 2026
De vertaling van de mens naar Arial 11
We bevinden ons steeds meer online, waar we (nu nog) voornamelijk in geschreven tekst met elkaar communiceren. In die teksten wordt vaak een standaard lettertype gebruikt.
Naar mijn mening doet een standaard lettertype ons tekort. Want emotie en persoonlijkheid vind je niet in standaard ontworpen letters. Die vind je in de positie van mondhoeken of in de stiltes tussen woorden door. Online mis ik de wenkbrauwen in het gesprek.
Om deze ‘vertaalbarrière’ te overbruggen, leerde ik mezelf als 10-jarige aan om de (net aangeleerde) schrijfregels te negeren en evenveel klinkers toe te voegen als ik enthousiast was. Een boze ‘ok’ vs. een blije ‘okeee’, en een standaard ‘hey’ vs. een vriendschappelijke ‘heeeey’. Daarnaast gaf ik stiltes weer in vele puntjes, twijfel in ‘ehm’s’ en leerde ik lachen in capslock. ‘Holaaa’ werd mijn persoonlijke begroeting en die van mijn beste vriendin was de ‘hiii’ met drie i’s. Stukje bij beetje leerde ik me beter online uit te drukken en een online persoonlijkheid te ontwikkelen. Mijn ‘emojipakket’ blijft echter beperkt. Ik mis de details van oncontroleerbare stiltes en voel me nog vaak onbegrepen.
Vandaar dat ik op zoek ben gegaan naar een extra mogelijkheid om mezelf online uit te drukken. Ik wil luider kunnen schreeuwen dan met één uitroepteken aan het einde van de zin. Ik wil kunnen fluisteren zonder achteraf iets tussen haakjes te zetten. Ik wil de twijfel direct in mijn tekst terug kunnen lezen en meer menselijke emotie zien in strak gestreken zinnen.
Door de toetsen van mijn toetsenbord harder aan te slaan past de lettergrootte zich aan. Daarmee geef ik intonatie aan mijn letters. Woorden krijgen volume en mijn letters kan ik letterlijk meer ruimte geven.
Overconsumptie van positiviteit
(‘HA’ in de macht)
In deze presentatie kies ik specifiek alleen voor het lachen. Ik merk dat we (als westerse samenleving) steeds meer verslaafd raken aan positiviteit en gevoeliger worden voor negativiteit. Alles moet leuk zijn. ‘Leuk, leuker, leukst’. Niks mag meer saai, stom of ongemakkelijk zijn: we willen alleen nog maar in capslock lachen.
Op dit toetsenbord geef ik daarom alleen maar de mogelijkheid tot lachen. Alle toetsen zijn vervangen door een ‘H’ of een ‘A’.
